«دیکتاتورهای فریبکار» که سال ۲۰۲۲ از سوی انتشارات دانشگاه پرینستون منتشر شد، یکی از مطرحترین آثار سیاسی سالهای اخیر است.
نویسندگان کتاب، «سرگئی گوریف» و «دانیل تریسمان» با تکیه بر دادههای علمی و دقیق در این کتاب نشان میدهند که معنای دیکتاتوری و شیوههای بروز آن، در حال تغییر است و روشهای قدیمی و خشن، جایشان را به روشهای تازهای دادهاند که بسیار خطرناکتر از شیوههای مستقیم و قدیمیاند.
نویسندگان بین دو شیوهی دیکتاتورها در اعمال قدرت در جوامع تحت سلطهشان، یعنی «دیکتاتورهای رعب و وحشت» و «دیکتاتورهای فریب» تفکیک قائل شدهاند و نشان میدهند که اکنون جهان دیکتاتورها بیشتر به سمت «فریب» در حال تغییر است. شیوهای که در بسیاری فاکتورها و آمارها، ظاهر دموکراسی میپوشد، اما بسیار خطرناکتر از شیوهی مستقیم ایجاد رعب و وحشت در جامعه است.
فهرست کتاب:
پیشگفتار
فصل یکم. رعب و وحشت و تغییر اطلاعات
بخش اول. چگونه اتفاق افتاد
فصل دوم. نظم، اما تنبیه نه
فصل سوم. پروپاگاندای پست مدرن
فصل چهارم. سانسور محسوس
فصل پنجم. دموکراسی برای دیکتاتورها
فصل ششم. چپاول جهانی
بخش دوم. چرا اتفاق میافتد و چه باید کرد
فصل هفتم. ترکیب مدرنسازی
فصل هشتم. آیندهی فریب
این کتاب خیلی سریع به زبانهای مختلفی ترجمه شد و تقریباً در تمام فهرستهای معتبر قرار گرفت. ازجمله:
👈 بهترین کتابهای سال ۲۰۲۲ به انتخاب نیویورکر
👈 بهترین کتابهای سیاسی ۲۰۲۲ به انتخاب فایننشیال تایمز
👈 کتابهایی که ما را به فکر فرو میبرند در سال ۲۰۲۲ به انتخاب آتلانتیک
«سرگئی ماراتوویچ گوریِف» اقتصاددان روسی و استاد دانشگاه در پاریس است. او رئیس مدرسهی اقتصاد جدید مسکو بود، اما سال ۲۰۱۳ بعد از یک «بازجویی ترسناک و تحقیرآمیز» روسیه را ترک کرد، زیرا مأموران دولتی، علاوه بر بازرسی دفتر او، همهی ایمیلهای پنج سال گذشتهاش را بررسی کردند. گوریف دکترای ریاضیات، اقتصاد و کامپیوتر دارد و جوایز زیادی به دست آورده است. ازجمله دو بار مدال طلای بهترین پژوهش اقتصادی را از شبکهی جهانی توسعه دریافت کرده است.
«دانیل تریسمان» استاد علوم سیاسی دانشگاههای کالیفرنیا و لسآنجلس و دانشآموختهی آکسفورد است. تریسمان به عنوان مشاور بانک جهانی و سرپرست مرکز مطالعات اروپا و روسیه خدمت کرده است. او همچنین یکی از اعضای منتخب آکادمی هنر و علوم آمریکاست. تریسمان هم جوایز مختلفی بابت فعالیتها و کتابهایش دریافت کرده است و آثارش بارها در فهرست بهترین آثار سیاسی سال قرار گرفتهاند.
برشی از کتاب:
چاوز با آمریکا هم بازی دوگانهای میکرد. او برای سرگرمی جورج بوش، رئیسجمهور آمریکا را مورد توهینهای کلامی قرار میداد و او را میمون، احمق، ترسو، قاتل، مست، دروغگو، روانی و آقای خطر میخواند. از نظر چاوز او خطرناکتر از یک میمون با تیغی در دست بود. چاوز در سال ۲۰۰۶ در نیویورک در سازمان ملل مدعی شد که روز بعد از سخنرانی رئیسجمهور آمریکا بوی باروت حس کرده است.
ممکن است به نظر بیاید که رئیسجمهور ونزوئلا به طور کلی از یانکیها متنفر بوده است، اما با وجود تمام حرفهای چاوز، این تجارت با آمریکا بود که ونزوئلا را سرِ پا نگه داشته بود. واردکنندگان آمریکایی بیشتر نفت ونزوئلا را میخریدند و میلیاردها دلار به کاراکاس پرداخت میکردند. بیشتر واردات این کشور هم از آمریکا انجام میشد. آنطور که روزنامهنگاری به نام «تورو» نقل کرده است: «چاوز هر روز صبح به امپریالیسم خارجی بهخصوص آمریکایی بدوبیراه میگفت، بعد تمام عصر همان روزها به همان خارجیها نفت می فروخت.»
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.